admin

Omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus. Quid ergo hoc loco intellegit honestum?

Vos ex his tam dissimilibus rebus non modo nomen unum -nam id facilius paterer-, sed etiam rem unam ex duabus facere conamini, quod fieri nullo modo potest.

At vero facere omnia, ut adipiscamur, quae secundum naturam sint, etiam si ea non assequamur, id esse et honestum et solum per se expetendum et solum bonum Stoici dicunt.

Nam, ut saepe iam dixi, in infirma aetate inbecillaque mente vis naturae quasi per caliginem cernitur;

Sed tu istuc dixti bene Latine, parum plane. Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta.

Quae qui non vident, nihil umquam magnum ac cognitione dignum amaverunt.

Rhetorice igitur, inquam, nos mavis quam dialectice disputare? Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere.

Nam e quibus locis quasi thesauris argumenta depromerentur, vestri ne suspicati quidem sunt, superiores autem artificio et via tradiderunt.

Quare hoc videndum est, possitne nobis hoc ratio philosophorum dare. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Iam enim adesse poterit.

Et quidem saepe quaerimus verbum Latinum par Graeco et quod idem valeat; Quae duo sunt, unum facit.