admin

Sed tu istuc dixti bene Latine, parum plane. Ab hoc autem quaedam non melius quam veteres, quaedam omnino relicta.

Quae qui non vident, nihil umquam magnum ac cognitione dignum amaverunt.

Rhetorice igitur, inquam, nos mavis quam dialectice disputare? Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere.

Nam e quibus locis quasi thesauris argumenta depromerentur, vestri ne suspicati quidem sunt, superiores autem artificio et via tradiderunt.

Quare hoc videndum est, possitne nobis hoc ratio philosophorum dare. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Iam enim adesse poterit.

Et quidem saepe quaerimus verbum Latinum par Graeco et quod idem valeat; Quae duo sunt, unum facit.

Antiquorum autem sententiam Antiochus noster mihi videtur persequi diligentissime, quam eandem Aristoteli fuisse et Polemonis docet.

Ergo opifex plus sibi proponet ad formarum quam civis excellens ad factorum pulchritudinem? Ergo in utroque exercebantur

An eum discere ea mavis, quae cum plane perdidiceriti nihil sciat?

Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt. Itaque contra est, ac dicitis; Quod eo liquidius faciet, si perspexerit rerum inter eas verborumne sit controversia.